Wij zijn Albert en Mara en wonen negen maanden per jaar in Spanje en zijn drie maanden verdeeld over het jaar met vakantie in Nederland vanwege onze kinderen en kleinkinderen.

vrijdag 22 september 2017

De astronomische herfst van 2017

Astronomisch gezien begint de herfst als de dag en de nacht even lang zijn. Tijdens de herfst worden de dagen steeds korter. Deze herfstnacht-evening vindt plaats op of rond 23 september op het noordelijk halfrond. De zon gaat dan door het herfstpunt en de dag en de nacht zijn ongeveer even lang. De herfst eindigt met de winter-zonnewende (rond 21 december).

De astronomische herfst in Nederland begint in 2017 op vrijdag 22 september om 22.02 uur

Straks weer paddenstoelen genoeg. Mijn favoriet is die rode met witte stippen. Het is de paddenstoel der paddenstoelen, zoals elk kind hem tekent, rood met witte stippen, onweerstaanbaar voor kabouters en fotografen. De onmiskenbare vliegenzwam.
Fijne herfst toegewenst.
Grtz Mara

P.S. Om praktische, maar ook klimatologische redenen begint de meteorologische herfst op 1 september en duurt tot 1 december.

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

zaterdag 15 juli 2017

Letter from America

Al weer een maand geleden dat we meededen met Zwijmelen op Zaterdag.
Dus wordt het de hoogste tijd om iets te plaatsen. Fijn weekend.
Grtz Mara


Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

zaterdag 17 juni 2017

Treinkaping bij De Punt

Op 11 juni 2017 was het precies 40 jaar geleden dat er een dramatisch einde kwam aan de Treinkaping bij De Punt.
Hoe het allemaal begon en eindigde.

Op 23 mei 1977 om negen uur 's morgens begon bij De Punt de kaping van een trein toen de intercity Assen-Groningen, bij de spoorwegovergang De Punt door negen gewapende Zuidmolukse jongeren gekaapt werd en tot stilstand werd gebracht. De gijzeling duurde 482 uur en de bevrijding door mariniers kostte twee gegijzelden en zes terroristen het leven.
Dit was de tweede treinkaping in Nederland en opnieuw door Zuidmolukse activisten.

Bij de eerste kaping op 2 december 1975 van de stoptrein Groningen-Zwolle bij het Drentse dorp Wijster door zeven Zuidmolukse terroristen, werden machinist Braam en nog twee onschuldige burgers, in koelen bloede VERMOORD door die treinkapers, TERRORISTEN is het juiste woord voor deze moordenaars.


Op de volgende foto, genomen door de dienst luchtvaart van de toenmalige Rijkspolitie, is duidelijk te zien hoe het treinstel met nummer 747, type Mat 54 Hondekop, in een bocht stil is komen te staan.



Met een lorry brachten steeds twee personen voedsel en medicamenten naar de gekaapte trein die je in de verte ziet staan.


De Ontknoping
Zaterdagochtend 11 juni 1977, bijna drie weken na het begin van de kaping, openden mariniers van de BBE het vuur op de trein, bijgestaan door zes Starfighters die drie keer in groepjes van twee over de trein vlogen. De jongste van de piloten was de latere Bevelhebber der Luchtstrijdkrachten en CDS (Commandant der Strijskrachten) Dick Berlijn.
De gijzeling duurde 482 uur (20 dagen) en de bevrijding door mariniers kostte twee gegijzelden en zes kapers het leven.

Emile Groen maakte op de 11e juni 1977 als legerfotograaf o.a. de volgende foto's.

Mariniers kijken na de bevrijdingsactie uit een raam van de trein.


Mariniers en hulpverleners direct na de bevrijding van de gijzelaars.


De met kogels doorzeefde 'kop' van de gekaapte trein. Hondekoptreinstel Mat 54 met treinstelnummer 747.


Eén van de drie nog in leven zijnde Zuidmolukse kapers ligt geboeid op zijn buik tussen de rails om afgevoerd te worden.


Opgeluchte gijzelaars, duidelijk aan hun gezichtsuitdrukking te zien, verlaten via het talud de trein.

Twee foto's van het aan flarden geschoten treinstel 747 type Mat 54 Hondekop.


De kapot geschoten kop had veel bekijks zoals je ziet.


Treinstel 747 op 24-04-1970 op Amsterdam CS. Dit treinstel was in 1977 betrokken bij de Treinkaping, bij De Punt.

foto: Nico Spilt

Toen dit nummer in 1980 nummer 1 werd in de Top 40 moesten wij altijd denken aan die
treinkaping bij De Punt die twee gegijzelden en zes terroristen het leven kostte.

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

zaterdag 10 juni 2017

En weer gaan we 50 jaar terug in de tijd

We doen dat met Homburg van Procol Harum met deze bijzondere uitvoering in stereo.
Op 28 oktober 1967 kwam het nummer de Veronica Top 40 binnen,
stond er 12 weken in en de hoogste positie was de nummer 1.
Wij wensen jou een fijn droog weekend toe in de Lage Landen.
Grtz Mara


Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

Wim Scherpenisse schreef het volgende over Homburg van Procol Harum:

Het nummer Homburg van Procol Harum werd uitgebracht in 1967. Het is een van de klassiekers uit het poprepertoire geworden; het heeft dertig jaar later nog nauwelijks iets van zijn betovering en zijn emotionele lading verloren. Als de eerste akkoorden weerklinken, kijk je als vanzelf op, draait het volume harder en zet je tot luisteren. Het nummer heeft iets over zich waardoor het anders klinkt dan andere nummers die je op de radio hoort. Dat geldt nu natuurlijk sowieso, maar het gold ook al in de tijd dat het nummer uitkwam.

De tekst van het nummer heeft een hoog poëtisch gehalte. Tekstschrijver Keith Reid heeft getracht distantie te scheppen door de persoon waar het in het liedje over gaat aan te spreken met you; een 'jij-gedicht' dus, een bekende manier om iemand als het ware van een afstand toe te spreken, maar tegelijkertijd zozeer van binnen dat die toegesprokene eigenlijk alleen maar de schrijver zelf kan zijn. In zowel het Nederlands als het Engels kan dat ook makkelijk, omdat je respectievelijk you ook gebruikt kan worden in de betekenis 'men'. Iemand die over iets vertelt wat hij heeft beleefd, kan heel goed zeggen: 'Tja, daar sta je dan, en wat doe je dan?' Iedereen begrijpt dat zonder erbij na te denken.

In een gedicht of songtekst heeft dit enerzijds een zeker vervreemdend effect, terwijl de tekst tegelijkertijd een soort universele geldigheid krijgt, waardoor het voor de schrijver makkelijker wordt om over zeer persoonlijke dingen en problemen te schrijven.

De eerste twee regels van Homburg vertellen ons meteen het probleem waarmee de schrijver worstelt: Your multilingual business friend/ has packed her bags and fled. Een man is in de steek gelaten door zijn vriendin en moet dit emotioneel verwerken. Over de identiteit van de man of de vrouw komen we verder weinig te weten, maar wel is duidelijk dat hun contact voordat het persoonlijk werd in eerste instantie zakelijk was en dat ze in hotels de liefde bedreven. De man zit nu, alleen achtergelaten, in zo'n hotel en laat de voorbije verhouding aan zijn geestesoog voorbijtrekken. Hij is langzaam bezig door te draaien; aan het eind is hij misschien wel gek.

De man keert zich volledig naar binnen, gaat op allerlei minieme dingetjes letten en in allerlei details aanwijzingen zien. De spiegel in zijn kamer 'beklimt' de muur weer, nadat hij eerder van zijn vriendin weg moest omdat ze niet tegen het ruimtelijke effect kon dat hij teweegbracht (en dat kennelijk vanuit het bed zichtbaar was).

In het refrein horen we dat de man zijn uiterlijk en kleding niet meer verzorgt; gesuggereerd wordt dat de vrouw iets tegen hem heeft gezegd als 'Wat zie je er toch altijd slordig uit.' Met zijn lange regenjas en zijn slappe hoed heeft hij iets weg van een volkomen misplaatste detective. Of misschien is dat wel de business waarmee hij zich bezighoudt. Misschien -- we zijn nu toch aan het speculeren -- is de vrouw zelfs wel een van ontrouw verdachte echtgenote die hij moest schaduwen!

In het tweede couplet wordt de eenzaamheid van de man zo ver uitgebreid tot die de hele wereld (en zelfs het heelal) omvat. Het machteloze gevoel dat hij heeft wordt absoluut. Dit wordt ingeleid met een zeer sprekend beeld: de klok waarvan de wijzers achteruit draaien. Hier wordt (op concreet niveau) kennelijk terugverwezen naar de spiegel die in het eerste couplet zo'n belangrijke rol speelde. Als de wijzers elkaar ontmoeten, zullen ze zichzelf en iedereen die het waagt te zeggen hoe laat het is vernietigen, zo horen we. Met dat 'elkaar ontmoeten' (on meeting) wordt volgens mij bedoeld dat de echte klok/tijd op de markt (de andere mensen, het dagelijks leven dat doorgaat) de gespiegelde klok/tijd in de hotelkamer (de dolgedraaide, eenzame wereld van de man) ontmoet. Dit geeft een kortsluiting, iets wat je zou kunnen aanduiden als het ineenvloeien van tijd en tegen-tijd. Niets kan meer bestaan, alles lost op in zichzelf: het einde van de wereld en het heelal is gekomen.

Al met al vind ik het heel knap om met zo weinig simpele woorden zo'n heftige emotie uit te drukken. De tekst heeft een intensiteit die zelfs bij Procol Harum uniek is. In andere bekende nummers van deze groep (A whiter shade of pale, A salty dog) overheerst meer de geheimzinnigheid -- het niet precies weten waar je aan toe bent, een droomachtige sfeer -- dan de heftige wanhoop van Homburg.

De muziek steekt ietwat mager af bij de tekst. Een simpele begeleiding van piano, orgel, bas en slagwerk, met zware, haast bombastische accenten (de stijl die de groep later perfectioneerde op het album Grand hotel). De tekst -- althans die van de coupletten -- is veel meer overeind gebleven na al die jaren; het is bijna een gedicht.

En dan nu de songtekst van Homburg

Your multilingual business friend
has packed her bags and fled
leaving only ash-filled ashtrays
and the lipstick-unmade bed.
The mirror, on reflection,
has climbed back upon the wall
for the floor she found descended
and the ceiling was too tall.

Your trouser cuffs are dirty
and your shoes are laced up wrong.
You'd better take off your homburg
coz your overcoat is too long.

The town clock in the market square
stands waiting for the hour.
Well its hands they both turn backwards
and on meeting will devour
both themselves and also any fool
who dares to tell the time.
And the sun and moon will shudder
and the signpost cease to sign.

Your trouser cuffs are dirty
and your shoes are laced up wrong.
You'd better take off your homburg
coz your overcoat is too long.

zaterdag 3 juni 2017

50 jaar geleden op 1 juni 1967

"It was fifty years ago today Sgt. Pepper told the band to play".
Op 1 juni 1967 kwam het Beatles-album Sgt. Pepper uit en de wereld
staat er een halve eeuw later uitgebreid bij stil.
Met Sgt. Pepper verlegden de Beatles hun eigen grenzen en tegelijk
de grenzen in de popmuziek. De lat werd er hoger mee gelegd voor
iedereen die popmuziek ging maken.
Voor ONS nog steeds het beste album uit de vorige eeuw.

Sgt Pepper’s klinkt vijftig jaar later nog beter. Op de nu
verschenen jubileumuitgave klinken The Beatles beter dan ooit.
Voor meer info over deze jubileumuitgave, klik hier.

Wij wensen jou een fijn Pinksterweekend met dit muzikale klavertje vier.
Grtz Mara








Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.


maandag 29 mei 2017

Sporend de nieuwe week in

Met 3x een PCC car op lijn 3 van de HTM (Haagse Tramweg Maatschappij). Lijn 3 liep in de jaren 70 vanaf het eindpunt Laan van Nieuw Oost Indië naar Bohemen op de Laan van Meerdervoort bij het Savorin Lohmanplein. Spoorse groeten Albert

In 1949 werd aan de Haagse tram (HTM) de eerste PCC-tram afgeleverd. De PCC-tram was een uit de Verenigde Staten afkomstig tramtype. De aanduiding "PCC" staat voor (Electric Railway) Presidents' Conference Committee. Tot en met 1975 werden er 234 trams van het type PCC in dienst gesteld. In 1993 gingen de laatste exemplaren buiten dienst.
- Click on photo to enlarge -
Allereerst PCC 1179 op lijn 3 op de Kalvermarkt in september 1976


Vervolgens PCC 1163 op lijn 3, Gravenstraat, in september 1976


Tot slot PCC 1114 op lijn 3, de Koningskade met op de achtergrond station Den Haag Centraal en de KLM bussen van de KLM buslijn naar Schiphol op 3 september 1975
foto's zijn gemaakt door Gerard van Vliet

maandag 22 mei 2017

Sporend de nieuwe week in

Foto die in 2017 niet meer te maken is van een DE2 op het Kamperlijntje (Zwolle - Kampen v.v.).
Westenholte 4 juni 1997, DE 2 172 uit Kampen op weg naar Zwolle. Een prachtige landelijke omgeving met onbewaakte overweg. Thans is deze omgeving onherkenbaar veranderd en ligt hierachter de wijk Stadshagen en wordt hier het nieuwe station Zwolle Stadshagen gebouwd, foto Kasper Haar. - Click on photo to enlarge -